Amerykańska Agencja Kosmiczna NASA opublikowała spektakularne zdjęcie satelitarne Bieszczadzkiego Parku Narodowego, wykonane na początku października przez satelitę Landsat 9, ukazujące wyjątkową, jesienną przemianę podkarpackich lasów bukowych i połonin.
Ostatnio na Rzeszów News pisaliśmy o groźnej sytuacji, która miała miejsce w Bieszczadach: Matka zostawiła dzieci we mgle i poszła na szczyt. Wstrząsająca relacja z Bieszczadów [ZDJĘCIA].
Kosmiczne spojrzenie na podkarpacką jesień
Gdy powietrze staje się chłodniejsze, a dni krótsze, w Bieszczadach rozpoczyna się jedno z najpiękniejszych widowisk przyrodniczych w Europie. Drzewa liściaste pokrywające górskie zbocza zaczynają przybierać intensywne odcienie czerwieni i złota. Ta sezonowa transformacja została uwieczniona 8 października 2026 roku przez instrument OLI (Operational Land Imager) umieszczony na satelicie Landsat 9, będącym wspólnym projektem NASA i USGS.
Amerykańscy eksperci z NASA zwrócili uwagę na wyjątkowe walory przyrodnicze naszego regionu, podkreślając w swoim oficjalnym komunikacie:
– W miarę jak powietrze staje się chłodniejsze, a dni krótsze, niedźwiedzie brunatne przemierzają Karpaty w południowej Polsce, aby przybrać na wadze przed zimową hibernacją. Wyraźniejszym znakiem jesieni jest to, że buki i inne drzewa liściaste pokrywające zbocza gór zaczynają przybierać czerwone i złote barwy.
Tajemnica kolorów bukowych lasów i spuścizna UNESCO
W bieszczadzkich lasach dominuje buk zwyczajny (Fagus sylvatica), któremu towarzyszy m.in. jawor (Acer pseudoplatanus). Spadek temperatur oraz skracający się czas światła dziennego sprawiają, że drzewa ograniczają produkcję chlorofilu. Gdy zielony barwnik znika, na liściach ujawniają się żółte i czerwone pigmenty, tworząc słynny, bieszczadzki dywan kolorów.
Warto pamiętać, że buk europejski to gatunek będący potomkiem roślin, które przetrwały epokę lodowcową. Po ustąpieniu lodowców lasy bukowe rozprzestrzeniły się na północ Europy właśnie z odizolowanych ostoi w Karpatach i Alpach. Z tego powodu fragmenty Bieszczadzkiego Parku Narodowego są częścią międzynarodowej sieci pierwotnych lasów bukowych wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Od granicy lasu po królestwo połonin
Zdjęcie satelitarne wyraźnie pokazuje granicę, do której sięgają bieszczadzkie lasy – jest to wysokość od około 1000 do 1260 metrów n.p.m. Powyżej tej granicy rozpoczyna się wyjątkowe królestwo połonin. Otwarte przestrzenie trawiaste oraz zarośla jarzębiny, wierzby i olszy zielonej rozciągają się na grzbietach górskich na wschód i południowy wschód od Smereka, wyraźnie odznaczając się na zdjęciach satelitarnych odcieniem beżu po utracie letniej zieleni.
NASA w swojej publikacji przypomina również o bogactwie bieszczadzkiej fauny. Lasy i połoniny stanowią bezpieczną ostoję dla niedźwiedzi brunatnych, rysi euroazjatyckich oraz żubrów, które po udanej reintrodukcji w latach 60. XX wieku obecnie licznie przemierzają podkarpackie knieje. (am)
Czytaj więcej:
Rzeszów wyremontuje 15 zabytkowych kapliczek. Gdzie się znajdują? [ZDJĘCIA]
