Lekcja na dziś: wkładanie głowy do pustego słoika niesie ze sobą pewne ryzyko. Bolesne konsekwencje tej prawdy poznał pewien jenot azjatycki z Podkarpacia, który w poszukiwaniu przekąski wpadł w szklaną pułapkę.
Zdjęcia z akcji ratunkowej strażaków z OSP Pilzno mogłyby służyć za mem.
Wzrok pełen egzystencjalnego żalu
Zdjęcie delikwenta, po wyjęciu głowy ze słoika, to arcydzieło ekspresji. Jenot leży przyciśnięty kocem do ziemi, a z jego pyska bije głęboka, melancholijna rezygnacja.
Bohater ze zdjęcia bywa notorycznie mylony z szopem praczem, głównie za sprawą podobnej maski na pysku. Jednak jenot, zwany też junatem lub psem jenotem, to przedstawiciel rodziny psowatych. Jego budowa zdradza wiele różnic: ma wydłużony tułów, krótkie nogi, małe i zaokrąglone uszy oraz spiczasty pysk bez pionowego, czarnego paska na nosie (który występuje u szopów).
Kim jest ten pechowiec?
- Psowaty, nie szop: mimo ciemnej maski wokół oczu to nie szop pracz, lecz dziki kuzyn psa. Ma gęste bokobrody, krótkie łapki i puszysty ogon bez czarnych pasków.
- Imigrant: w latach 20. XX wieku ZSRR przesiedlił tysiące jenotów z Dalekiego Wschodu dla futra. Zwierzaki uznały jednak, że wolą wolność i powoli przemaszerowały na zachód. Dziś w Polsce żyje ich w cyklach sezonowych od kilkudziesięciu do nawet 185 tysięcy.
- Mistrz przetrwania: zje wszystko (od owoców po płazy), zajmie cudzą norę, a zimą po prostu idzie spać.
Obecnie jenot jest gatunkiem szeroko rozprzestrzenionym. Według marcowych aktualizacji Atlasu Ssaków Polski z 2026 r., jego obecność stwierdzono aż na tzw. 2789 kwadratach atlasowych. Oznacza to, że skala występowania tego zwierzęcia jest duża.
Zwierzę to doskonale radzi sobie m.in. na Podkarpaciu (zarówno na Nizinie Sandomierskiej, jak i, coraz częściej, w wyższych partiach Karpat), gdzie już w 2019 roku ewidencjonowano około 1900 osobników. (mob)
Czytaj więcej:
