Wojewoda Podkarpacki unieważniła w całości uchwałę Rady Miasta Rzeszowa, która ustalała lokalizację inwestycji mieszkaniowej w miejscu charakterystycznej wieży przy ul. Boruty-Spiechowicza. Powodem elementarne braki w dokumencie uchwalonym przez rzeszowskich radnych.
Dotarliśmy do pełnego uzasadnienia tej decyzji. Jak się okazuje, głównym powodem nie były wyłącznie kontrowersyjne gabaryty planowanego wieżowca, ale elementarne braki formalne w samym dokumencie uchwalonym przez rzeszowskich radnych. Co to dokładnie oznacza dla planowanego bloku i obrońców symbolu Rzeszowa?
Co planował inwestor?
Spółka EMITEL S.A. 15 kwietnia 2026 r. złożyła wniosek o realizację nowej zabudowy na osiedlu Baranówka w trybie tzw. specustawy mieszkaniowej.
Projekt inwestora obejmował budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami, garażem podziemnym, niezbędną infrastrukturą techniczną, zagospodarowaniem terenu oraz przebudową stacji transformatorowej na działkach przy ul. Boruty-Spiechowicza. Rada Miasta utorowała temu drogę, podejmując uchwałę nr XLV/992/2026 na sesji z 25 sierpnia 2026 r.
Poważny błąd radnych
29 września 2026 r. Wojewoda Podkarpacki wydała rozstrzygnięcie nadzorcze stwierdzające nieważność sierpniowej uchwały w całości. Oficjalna informacja o tym fakcie uwidoczniona została w miejskim Biuletynie Informacji Publicznej rano 1 października. Z pełnego tekstu uzasadnienia wojewody jasno wynika, dlaczego dokument ostatecznie “wyrzucono do kosza”.
Wojewoda stwierdziła, że uchwała Rady Miasta Rzeszowa została podjęta z wyraźnym naruszeniem przepisów specustawy mieszkaniowej. Gdzie leży problem? Zgodnie z ustawą, sama treść dokumentu musi szczegółowo określać szereg wytycznych, m.in.:
- minimalną i maksymalną powierzchnię użytkową mieszkań
- zapotrzebowanie na wodę, energię oraz sposób zagospodarowania odpadów
- charakterystyczne parametry techniczne inwestycji i jej wpływ na środowisko.
Brutalna weryfikacja
Tymczasem rzeszowscy radni w obowiązującej części uchwały (§ 1) zawarli raptem jedno zdanie, ograniczając się do ogólnej nazwy inwestycji oraz numerów działek. Całą kluczową specyfikację techniczną, w tym parametry samej zabudowy, Miasto przeniosło do uzasadnienia, opierając się wyłącznie na koncepcji architektonicznej.
Urząd Wojewódzki brutalnie zweryfikował ten zabieg, przypominając, że uzasadnienie uchwały nie posiada waloru aktu normatywnego i nie ma mocy wiążącej. Tym samym na jego podstawie nie dałoby się w żaden sposób wyegzekwować od inwestora odpowiednich standardów urbanistycznych na docelowym etapie wydawania pozwolenia na budowę.
Według nadzoru prawnego wojewody uchwała była więc proceduralnie “pusta” i rażąco nie wypełniała wymogów ustawowych.
Spór o liczby
Z powodu kardynalnego błędu w sposobie podjęcia uchwały, Urząd Wojewódzki wskazał, że nie da się formalnie ocenić, czy projektowany przez EMITEL blok wielorodzinny jest zgodny ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego.
A różnice między dokumentami planistycznymi a wizją dewelopera były ogromne. Zgodnie z oficjalnymi zapisami, Studium Rzeszowa dla tego terenu (jednostka BU.2) nakazuje zachowanie:
- maksymalnej nadziemnej intensywności zabudowy wynoszącej 1,8
- minimum 40 proc. powierzchni biologicznie czynnej
- maksymalnej wysokości zabudowy do 35 metrów.
Tymczasem deweloperska koncepcja urosła do zupełnie innych wartości, zakładając:
- wyższą intensywność zabudowy wynoszącą 2,72
- znacząco mniejszą, wynoszącą zaledwie około 26,2-26,6 proc. powierzchnię biologicznie czynną
- wysokość w przedziale 31-35 m.
Kulawa obrona Rada Miasta Rzeszowa
Rada Miasta Rzeszowa broniła tych dysproporcji w załączonym uzasadnieniu, przekonując m.in., że Studium nie powinno być traktowane tak bezwzględnie jak Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, a sama zabudowa wielorodzinna jest przecież na tym terenie dopuszczona.
Jednak przez to, że liczby te całkowicie pominięto w obowiązującej i wiążącej części dokumentu, wojewoda uznała za niemożliwe poprawne wykazanie niesprzeczności tej inwestycji z miejskim Studium.
Podwójna blokada dewelopera. Co dalej z wieżą?
To unieważnienie w całości, ustalającej lokalizację nowej zabudowy, uchwały to zaledwie jedna strona medalu w problemach inwestora.
Jak już informowaliśmy naszych czytelników w Rzeszów News w artykule Próba ratowania symbolu Rzeszowa. Stowarzyszenie i mieszkańcy walczą o wieżę telekomunikacyjną na Baranówce, mimo uzyskania sierpniowej zgody Rady Miasta kultowy obiekt powojennego modernizmu wcale nie był przeznaczony do natychmiastowej rozbiórki. Zaledwie kilka dni po przyjęciu uchwały, 31 sierpnia 2026 r., Podkarpacki Wojewódzki Konserwator Zabytków Adam Sapeta wszczął procedurę dotyczącą wpisania wieży „RTON Baranówka” do rejestru zabytków.
Zgłoszony przez Stowarzyszenie Ochrony Architektury Powojennej (SOAP) wniosek spowodował objęcie obiektu natychmiastową ochroną do momentu zakończenia prac konserwatorskich. Swój kategoryczny sprzeciw dla wyburzenia oraz dogęszczania osiedla wyrazili również członkowie Rady Osiedla Generała Andersa D&Z, a zrzeszeni mieszkańcy zanosili pisma i podpisy m.in. właśnie na biurko wojewody podkarpackiego.
Obecnie wieża jest więc bezpieczna z dwóch stron: inwestor stracił przepustkę z lex deweloper z powodu błędu radnych w dokumencie, a ewentualne fizyczne prace przy samej konstrukcji blokuje postępowanie konserwatora zabytków. Otwartym pozostaje jednak pytanie, czy i kiedy EMITEL złoży ponownie poprawiony wniosek po zapoznaniu się z uwagami wojewody.
Kto głosował za bublem?
Zakwestionowana i ostatecznie unieważniona przez nadzór prawny wojewody uchwała Rady Miasta Rzeszow zapadła pod koniec sierpnia 2026 r.
W oficjalnym głosowaniu rzeszowscy radni wyrazili swoje poparcie w następujący sposób:
-
Głosowali „ZA” (15 głosów): Andrzej Dec, Wojciech Jaślar, Piotr Kilar, Waldemar Kotula, Robert Kultys, Mirosław Kwaśniak, Katarzyna Maciechowska, Marta Niewczas, Bogusław Sak, Aleksander Szala, Andrzej Szlachta, Witold Walawender, Anna Woźniak-Kunicka, Krystyna Wróblewska, Wiesław Ziemiński.
-
Głosowali „PRZECIW” (5 głosów): Jerzy Jęczmienionka, Rafał Kulig, Elżbieta Niedzielska, Jacek Strojny, Michał Wróbel.
-
WSTRZYMALI SIĘ od głosu (2 głosy): Waldemar Szumny, Robert Walawender.
Warto dodać, że ze składu kluczowej dla tego projektu Komisji Gospodarki Przestrzennej Rady Miasta Rzeszowa (IX kadencja 2024–2029), która liczy 5 radnych ZA bublem głosowali: przewodniczący komisji Robert Kultys oraz członkowie: Andrzej Dec, Waldemar Kotula i Bogusław Sak. (mob)
Rewolucja w leczeniu serca w Rzeszowie. Szpital MSWiA otwiera nowe kliniki i pracownię
