Czytelnik alarmuje o skandalicznym sposobie konserwacji infrastruktury miejskiej. Na jednym z rzeszowskich przystanków robotnicy nakładają świeżą farbę prosto na rdzę, nie zawracając sobie głowy jej wcześniejszym usunięciem. Czy tak wygląda dbanie o estetykę miasta, czy to raczej klasyczne wyrzucanie pieniędzy w błoto?
Nasz czytelnik, Marek, przecierał parę dni temu oczy ze zdumienia. Znajdując się blisko przystanku Bł. Karoliny / Sanocka 03, miał okazję obserwować z bliska prace konserwacyjne. Widok, który zastał, wywołał u niego niemałe oburzenie.
Malują rdzę
– Panowie malują zardzewiałe barierki na przystanku – relacjonuje Marek. – Przez kilkanaście minut obserwowałem pracę tych panów i (niestety) nie doczekałem się, aby któryś z nich przed malowaniem kolejnych powierzchni posłużył się choćby drapakiem, aby zadrzeć rdzę.
Sytuację rzeszowianin skwitował gorzkim podsumowaniem: – Czy to są jakieś nowe standardy? Bo przecież Rzeszów to (podobno) stolica innowacji.
Zdjęcia nie kłamią: kuweta jest, szczotki brak
Analiza zdjęć dostarczonych przez czytelnika potwierdza jego obawy. Na fotografiach wyraźnie widać mocno zardzewiałe dolne partie białych barierek.
Pracownicy uwiecznieni podczas pracy mają do dyspozycji jedynie plastikowe kuwety malarskie, które leżą bezpośrednio na trawie przy barierkach. Ani w rękach robotników, ani w ich najbliższym otoczeniu nie widać żadnych narzędzi służących do przygotowania powierzchni, takich jak druciane szczotki, szlifierki, papier ścierny czy preparaty odtłuszczające.
Sprzęt widoczny na pace zaparkowanego obok samochodu dostawczego wykonawcy (m.in. taczka, łopata, znaki drogowe) nie wskazuje na to, aby ekipa była przygotowana do profesjonalnego czyszczenia stali.
Miasto: działania mają charakter wieloetapowy
Zwróciliśmy się z prośbą o interwencję i wyjaśnienia do Miejskiego Zarządu Dróg w Rzeszowie. Urzędnicy poinformowali nas, że prace polegające na oczyszczeniu i odmalowaniu barierek zostały zlecone 9 września 2026 r. Co ważne dla kieszeni podatników, zadanie to realizowane jest w formule stałej opłaty ryczałtowej. Oznacza to, że wykonawca musi zmieścić się w ustalonym miesięcznym wynagrodzeniu i nie może generować dla miasta dodatkowych kosztów.
MZD w swoim stanowisku broni jednak procesu, twierdząc, że ocena na podstawie krótkiej obserwacji może być myląca: „Pragniemy podkreślić, że tego typu działania mają charakter wieloetapowy i nie zawsze wszystkie fazy – w tym przygotowanie powierzchni, czyszczenie oraz właściwe malowanie – realizowane są w jednym dniu. Fakt zaobserwowania przez czytelnika jedynie wybranego fragmentu procesu nie pozwala na wyciąganie jednoznacznych wniosków dotyczących prawidłowości całego przedsięwzięcia” – czytamy w odpowiedzi.
Jednocześnie urzędnicy kategorycznie zaznaczają, że miasto nie zapłaci za bubel: „Informujemy również, że prace te nie zostały jeszcze formalnie odebrane przez Miejski Zarząd Dróg. W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek nieprawidłowości wykonawca zostanie zobowiązany do usunięcia usterek i powtórzenia prac zgodnie z obowiązującymi normami technologicznymi na własny koszt” – deklaruje MZD.
Ekspert: “To błąd w sztuce i marnowanie materiału”
Czy takie „szybkie malowanie” ma jakikolwiek sens, poprosiliśmy o komentarz Tomasza, fachowca z branży remontowo-budowlanej, który zajmował się renowacją m.in. konstrukcji stalowych na platformach wiertniczych. Jego werdykt jest bezlitosny.
– To, co obserwował czytelnik, to wręcz książkowy przykład wyrzucania pieniędzy w błoto – ocenia ekspert. – Podstawową i najważniejszą zasadą przy jakimkolwiek malowaniu stali jest odpowiednie przygotowanie podłoża. Nakładanie farby na luźną rdzę sprawia, że nowa powłoka nie ma absolutnie żadnej przyczepności. Ona po prostu nie trzyma się metalu, tylko sypkiego tlenku żelaza.
Jak tłumaczy fachowiec, problemem jest nie tylko brak adhezji (przylegania), ale też procesy, które zachodzą pod nowo nałożoną warstwą farby.
Pod farbą korozja dalej toczy metal
– Zamalowanie rdzy w żaden sposób nie zatrzymuje korozji. Pory w rdzy są już wypełnione mikroskopijnymi drobinkami wilgoci i powietrza. Zamknięty pod warstwą emalii proces utleniania metalu będzie trwał nadal. W efekcie powstające pod spodem nowe warstwy rdzy zwiększą swoją objętość. Za kilka miesięcy, świeża farba może zacząć puchnąć, tworzyć pęcherze i odpadać – wyjaśnia.
A co z popularnymi farbami typu “prosto na rdzę”, które często są argumentem w rękach wykonawców?
– To prawda, że na rynku są nowoczesne grunty i emalie zawierające neutralizatory korozji. Problem polega na tym, że hasło “na rdzę” to często skrót marketingowy. Każdy rzetelny producent w karcie technicznej swojego produktu wyraźnie zaznacza, że przed aplikacją należy bezwzględnie usunąć rdzę luźną, odchodzącą od podłoża – za pomocą szczotki drucianej, szpachelki czy szlifierki. Pomalowanie barierki “jak leci” sprawi, że pierwsza zima, zamarzająca w mikroszczelinach woda i sól drogowa zniszczą tę pracę, która widzimy na zdjęciach. (mob)
Czytaj więcej:
Jutro festiwal biegowy utrudni ruch kołowy w Rzeszowie. Sprawdź, które ulice będą zamknięte
