Najstarszy podkarpacki bohater wojenny otrzymał pośmiertnie awans na stopień podpułkownika. Decyzję w sprawie Tadeusza Lutaka podjął podjął szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz.
Bohater związany z naszym regionem zmarł w wieku 109 lat, pozostawiając po sobie niezwykłą historię.
Awans „Pancerza”
Minister obrony narodowej Władysław Kosiniak-Kamysz zdecydował o pośmiertnym awansowaniu kpt. Tadeusza Lutaka na stopień podpułkownika. Szef MON przekazał tę informację po śmierci kombatanta, którego życiorys obejmował zarówno udział w wojnie obronnej 1939 roku, jak i działalność w Armii Krajowej.
„Z głębokim smutkiem przyjąłem wiadomość o śmierci kpt. Tadeusza Lutaka ps. „Pancerz”. Na wieczną wartę odszedł w wieku 109 lat żołnierz i patriota, dla którego służba Ojczyźnie była wartością całego życia” – napisał Władysław Kosiniak-Kamysz na platformie X.
Lutak wspierał żołnierzy WOT
Tadeusz Lutak nie był dla kolejnych pokoleń żołnierzy jedynie postacią z podręczników historii. Pomimo bardzo zaawansowanego wieku pozostawał aktywny w środowisku wojskowym i spotykał się z żołnierzami Wojsk Obrony Terytorialnej.
„Spotkania z żołnierzami Wojsk Obrony Terytorialnej były żywą lekcją historii dla kolejnych pokoleń ludzi w mundurach. To świadectwo na zawsze pozostanie częścią żołnierskiej pamięci” – podkreślił szef MON.
To właśnie bezpośredni kontakt z żołnierzami sprawiał, że historia „Pancerza” nie była wyłącznie opowieścią o wydarzeniach sprzed dziesięcioleci. Jego wspomnienia i doświadczenia trafiały bezpośrednio do ludzi, którzy współcześnie służą w Wojsku Polskim.
Bohater z Podkarpacia
Kapitan Tadeusz Lutak, ps. „Pancerz”, urodził się 29 sierpnia 1917 roku w Żarnowej koło Strzyżowa. To właśnie z Podkarpaciem związała się znaczna część jego życia. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Strzyżowie i aktywnie uczestniczył w życiu miejscowego środowiska kombatanckiego.
Jego wojenne losy rozpoczęły się jeszcze przed okupacją niemiecką. W kampanii wrześniowej 1939 roku służył jako czołgista pod rozkazami gen. Stanisława Maczka. Kilka lat później zaangażował się w działalność konspiracyjną Armii Krajowej.
Dowódca drużyny AK
W 1944 roku Tadeusz Lutak, wówczas w stopniu kaprala, był dowódcą drużyny dywersyjnej Armii Krajowej w Strzyżowie. Jego działalność przypadła na jeden z najtrudniejszych okresów wojny, kiedy podziemie niepodległościowe prowadziło działania przeciwko niemieckiej okupacji.
Po wojnie pozostał związany ze Strzyżowem. Przez kolejne dziesięciolecia uczestniczył w życiu środowiska kombatanckiego, a jego historia stała się częścią lokalnej pamięci o mieszkańcach Podkarpacia zaangażowanych w walkę o niepodległość.
Najstarszy kombatant
O śmierci Tadeusza Lutaka w poniedziałek wieczorem poinformowały Wojska Obrony Terytorialnej. „Pancerz” zmarł w wieku 109 lat. Był najstarszym kombatantem Wojska Polskiego, a także najstarszym mężczyzną żyjącym w Polsce.
Dorobek wojenny i działalność Tadeusza Lutaka były przez lata doceniane państwowymi oraz środowiskowymi odznaczeniami. Otrzymał między innymi Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Armii Krajowej oraz Krzyż Partyzancki.
Na jego koncie znalazł się również Medal „Za udział w wojnie obronnej 1939” oraz Nagroda Honorowa IPN Świadek Historii. Pośmiertny awans na stopień podpułkownika jest kolejnym uhonorowaniem człowieka, którego życie zostało mocno związane z historią polskiego wojska, Armii Krajowej i Podkarpacia.
(PAP)
Czytaj więcej:
PUW: Liczba schronów na Podkarpaciu to “informacja tajna”. Jak wygląda sytuacja w Rzeszowie?
