Śmigło ważące 0,7 g i generujące 13,8 g ciągu – to rozwiązanie trzech studentów mechatroniki z Politechniki Rzeszowskiej wygrało ogólnopolski konkurs Symkaton 4.0. Konrad Kij, Hubert Janiec i Hubert Zając pokonali siedem innych zespołów w wyścigu łazików marsjańskich. Konkurs odbył się na AGH w Krakowie.
Tegoroczna edycja Symkatonu koncentrowała się na wyścigach łazików marsjańskich. Do finału zakwalifikowało się osiem zespołów z całej Polski. Dzięki kreatywności i inżynierskiej wiedzy rzeszowscy studenci udowodnili, że połączenie teorii z praktyką daje znakomite efekty.
Zadanie w 24 godziny
Uczestnicy mieli 24 godziny na skonstruowanie łazika marsjańskiego z klocków LEGO Education opartych na modelu Perseverance. Musieli wykorzystać wszystkie elementy z zestawu. Kluczowym aspektem była konstrukcja pojazdu – od jej masy, stabilności i oporów zależała efektywność jazdy.
Zespoły musiały zaprojektować, wykonać i zamontować napęd śmigłowy umożliwiający jazdę po płaskiej powierzchni. Najważniejszym elementem było przygotowanie modelu numerycznego napędu w środowisku Ansys, a następnie wydrukowanie najlepszych rozwiązań na drukarkach 3D.
Łaziki przeszły testy w trzech konkurencjach wyścigowych – sprincie, wyścigu długodystansowym oraz przejeździe do celu. Liczyła się precyzja i innowacyjność konstrukcji.
Cztery koła wystarczyły
Zespół z Politechniki Rzeszowskiej przeanalizował wymagania i podjął kluczową decyzję. Użyli tylko czterech z sześciu dostępnych kół. To pozwoliło znacząco zmniejszyć opory toczenia.
Na przygotowanej lekkiej i stabilnej platformie zamontowali silnik napędzający śmigło oraz zestaw baterii. Mieli do dyspozycji drukarkę 3D, taśmę klejącą i gumki recepturki. Wykorzystali je do wzmocnienia i dopracowania konstrukcji, aby była stabilna i pozwalała na precyzyjną jazdę po wyznaczonym torze.
Śmigło wygrało konkurs
Centralnym elementem rywalizacji i tym, co zdecydowało o wyniku, było opracowanie napędowego śmigła. Zespół poddał je zaawansowanym symulacjom, aby uzyskać jak najwyższą efektywność.
Studenci wykorzystali “parametryzację i automatyzację” w procesie generowania modeli. Przeprowadzili symulacje CFD w środowisku ANSYS, aby znaleźć optymalny kształt.
W testach praktycznych ich rozwiązanie okazało się najskuteczniejsze. Po obróbce finalne śmigło ważyło zaledwie 0,7 g i generowało 13,8 g ciągu. Potrafiło przemieścić konstrukcję o masie około 90 g.
(red.)
Czytaj więcej:
Wybierz Studia Podyplomowe w WSPiA i wejdź na wyższy poziom kariery zawodowej!
